Ronde 6, EWA

Mijn verhaal is als tweede geëindigd bij de jury en daar ben ik best een beetje trots op. In het algemeen klassement na ronde 6 sta ik op de tiende plaats. Vanaf ronde 7 word het echt een afvalrace, dan ben je zo goed als je laatste verhaal en kun je er zomaar uit liggen.  In elk geval, mijn verhaal voor ronde 6, deze keer met alinea’s ertussen;

Onmogelijke keuze.

Leegte, uitzichtloze leegte, doelloos staar ik naar het plafond. Ik woel weer op mijn zij, een ingehouden kreun smoort in mijn keel. Ik hekel mijn lichaam op dit moment. Mijn huid tintelt vragend, mijn kut klopt. Vloeibaar vuur stroomt door mijn lijf, wachtend, smachtend en smekend om verlossing. Ik kijk naar mijn man die naast mij ligt te slapen en ik voel pijnlijke steken in mijn hart. Ik hou van hem, maar hij kan mij niet geven wat ik nodig heb. Zijn tedere liefdevolle aanrakingen, zijn zacht fluisterende woordjes, ze doen me niets als we vrijen. Vrijen ja, we hebben ook weleens echte seks, heel soms neukt hij me goed hard. Maar meer zit er niet in. Verdien ik deze liefdevolle echtgenoot wel? Als ik hem iets vraag staat hij voor me klaar, elke week neemt hij bloemen voor me mee, hij houdt van mij. Waarom ben ik niet tevreden? Waarom hunker ik naar deze intensiteit?

Een ondankbaar vreemdgaand kutwijf ben ik, omdat ik kwijlend vol lust aan Meneer zijn voeten wil zitten. De dominantie die hij uitstraalt heeft me vanaf minuut één totaal in zijn greep genomen. Morgenavond zie ik hem weer, ik kan haast niet wachten. Dan mag ik weer kruipen voor hem terwijl hij me behandeld met zijn snijdende zwepen, ik heb het nodig. Gaat hij me vastbinden en willoos gebruiken voor zijn genot, wat intens genieten is. Stevige vernederende woorden horen die mij zweverig geil maken. Dit alles past niet in het beeld van wat mijn echtgenoot heeft over wat vrouwen behoren te willen. Ik wil mijn man geen pijn doen door hem te bedriegen. Dit stiekeme gedoe is zo totaal niet mijn ding. Vreemd gaan kwam nooit in mij op en nu… Ik walg van mezelf met al die stomme smoezen die ik verzin als Meneer weer markeringen op mijn lijf heeft achtergelaten. Ik kan en mag ze niet laten zien terwijl ik er ontzettend trost op ben dat ik ze heb en draag. Mijn man moest eens weten dat mijn maandelijkse uitje met vriendinnen helemaal niet bestaat.

Ik wilde dat ik het weer uit kon zetten, dat ik het pijnlijke genot niet meer nodig zou hebben om te voelen dat ik leef. Maar ik kan niet meer zonder, ik wil niet meer zonder. Maar, moet ik het hem vertellen? Hoe vertel je je geliefde dat je een masochistische teef bent die ze zich laat pijnigen en gebruiken door een dominante Meneer in totale overgave. Niet, dat vertel ik niet, dat kan ik hem niet aandoen. Waarom moet ik kiezen tussen liefde en lust, terwijl ik nu beide heb? Mij er niet meer schuldig over voelen dat ik hem bedrieg, dat zou zo fijn zijn!

Ronde 5, EWA

Gezakt in het algemeen klassement, jammer!

Mijn inzending voor ronde 5:

Verwarrende lentekriebels.

 

Het geluid van koket tikkende hakjes doen mijn ogen afleiden van de flikkeringen van het blauw licht in mijn handpalm. In een knalrode kleur paraderen ze over het plein. Langzaam dwalen mijn ogen omhoog langs de slanke kuiten naar de rand die vrolijk op en neer deint bij iedere stap. Als ze midden op het plein stilstaat draperen lange donkere haren om haar gezicht als ze in haar handtas rommelt. Gefascineerd zak ik wat verder achterover, de lentezon aangenaam op mijn gezicht. Als mieren krioelen de overige pleingangers om haar heen terwijl zij haar aandacht richt op het schermpje in haar hand. Denkbeeldig glij ik verder onder de rand langs haar benen omhoog. Sierlijk maakt ze zwierig een pirouette. Het deel van mij wat ik inmiddels nauwelijks meer onder controle heb begint nog meer invloed uit te oefenen op mijn denkvermogen. Gebiologeerd volg ik alle ronde lijnen die tentoongesteld worden, mijn gedachten zien haar slechts gekleed in rode hakken. Ze hurkt met haar benen gesloten richting het terras en reikt naar de grond, de omhoog geschoven stof onthult een klein detail. Mijn hand glijdt over haar dij langs de kantrand verder naar boven. Ik duw haar benen uit elkaar en ik glij haar natte zachtheid in. Ik voel het warme geil mijn vingers gulzig naar binnen zuigen, ik lik ze af. Als ik ragout proef kom ik terug in de realiteit, lustvol doopte ik mijn vingers in het krokante bakje op mijn bord.

 

Wederom heeft de begeerlijke schone haar aandacht gericht op het schermpje in haar hand. Een regenboog aan bruintinten glanst door de lucht als ze uitbundig schaterlacht. Daarna glijdt haar blik wellustig over de stoelen en uitnodigend kijkt ze mij aan. Zelfverzekerd werp ik haar mijn allerbeste glimlach toe terwijl ik uitdagend terugkijk. Fysiek sta ik paraat om haar de kleren van het lijf te rukken en me diep in haar schoot te begraven. Om de wereld achter ons te laten, volledige weggetrokken in onze genotsbubbel elkaar tot meerdere hoogtepunten te voeren. De rode hakken draaien elegant, haar haren dansen brutaal als ze heupwiegend wegloopt. Deze kans grijpend schuif ik opgewonden mijn stoel naar achteren. Op dat moment stoot een sportschool typ tegen mijn stoel waardoor ik automatisch erin terug plof. Hij volgt haar zelfverzekerd, het mobieltje nog in zijn handpalm. Het stel verdwijnt uit mijn gezichtsveld, zijn hand op haar kont, mijn opwindende gedachten met hen meenemend.

 

Vier de zeven

Inmiddels al een halve week verder na de uitslag, vier ik toch nog even de zevende plaats in het algemeen klassement na ronde vier te hebben overleeft. Ik besloot op de romantische toer te gaan en werkte een idee uit wat ik al tijden had en nu mooi paste in het door mij gekozen metafoor uit ronde één, nr 22; Zwevende vingers. Mijn inzending, goed voor een elfde plek in ronde vier;

Hemelse overgave.

Zij voelde de strelingen van zijn vingers over haar naakte lichaam nauwelijks, alsof ze de huid niet beroerden, maar erboven zweefden. Een golf van geilheid trok door haar vagina, toen een vinger haar clitoris raakte en in een tsunami van genot kwam ze klaar.

Nog slaapdronken zweeft ze half in het onderbewuste. Dit orgasme heeft ze niet gedroomd, hij is hier, ze voelt de connectie. Ze houdt haar ogen gesloten, bang hem te verbreken. Een koude windvlaag doet haar tepels verstijven in de kleffe zomerse nacht. Beelden van hoe hij altijd naar haar had gekeken, zij geknield in totale adoratie, vullen haar gedachten. Ze voelt zich langzaam verder wegzakken in het extatische gevoel zoals zijn dominantie dat altijd opriep. Vurige herinneringen van heerlijke erotische martelingen van zijn hand vervullen haar bewustzijn. Zwaar ademend kreunt ze zachtjes van opwinding, ze heeft hem zo gemist. Haar handen pakken automatisch de spijlen van het bed, zoals hij haar vaak had vastgelegd, haar benen gespreid. Haar pulserende clitoris krijgt de volle laag van de koude stroming van lucht die zijn energie bevat. Ze hoort zijn stem in haar hoofd commanderen, kom nogmaals voor me. Een heerlijk verzengende cocon van genot omsluit haar. Vol overgave komt ze zoals ze altijd voor hem kwam als hij dat eiste, nu zonder fysieke aanraking diep vanuit haar gevoel.

Tranen stromen over haar wangen als ze uit haar roes ontwaakt en de totaal lege kamer in staart. Hij had zijn belofte haar nog een laatste keer te domineren waargemaakt.

Ronde drie

Negende ben ik geworden in ronde drie, in het algemeen klassement sta ik nu op een gedeelde zevende plaats. Daar ben ik best trots op, na drie rondes al zo hoog staan. Ik merk dat (hele) romantische verhalen het goed doen in de schrijfmarathon, ik ben doorgaans meer van de humor en/of expliciet. Wellicht een uitdaging om daar eens vanaf te wijken in één van de volgende opdrachten. Opdracht drie heb ik in een roddelverhaal verwerkt omdat ik vond dat de verplichte eerste zin zich daar heel goed voor leende. Het idee achter mijn verhaal is dat de lezer als buitenstaander een gedeelte van een gesprek opvangt, dat deel wat je leest. Je valt er middenin als luistervinkje. De bedoeling is dat jij je dus ook echt gaat afvragen waar ze het over hebben en daar reuze nieuwsgierig naar wordt. Gezien de commentaren is dat aardig goed gelukt. De oplettende lezer, met name met een BDSM achtergrond, zal wel sneller weten waar het over gaat. Veel lees plezier en laat mij weten waar jij denkt dat het verhaal over gaat.

 

Waar gáát het over?

 

“Zij probeert zich te herinneren wie haar de sleutel heeft gegeven.”

“Dat meen je niet, arme man!”

“Het punt is ook,” roddelen ze verder, “meestal hebben deze apparaatjes geen reservesleutel om de logische reden.”

“Oh, is dat zo… Daar is die vent dan mooi klaar mee! Nu maar hopen dat hij of zijn partner zich wel herinneren aan wie ze die sleutel gegeven hebben.”

“Vermoedelijk niet, van wat ik begreep belandden zij spontaan op een erotisch wapfeest uit de swingers community. Daar gebruiken ze XTC in combinatie met viagra, GHB en god weet wat nog meer. Iedereen deed het met elkaar, het was één grote orgie. Ze weet alleen nog dat zijn enorme apparaat weer netjes achter slot en grendel is gegaan nadat ze flink anaal erdoor genomen was, daarna heeft ze waarschijnlijk de sleutel in bewaring gekregen. Ze kan zich geen gezichten of namen herinneren van deze mensen, of hoe ze überhaupt thuis gekomen is. Pas de volgende dag vond ze de sleutel in haar broekzak met alleen deze vreemde herinneringen dankzij een pijnlijk kontgaatje.”

 

Beide vrouwen kijken elkaar aan en schieten gezamenlijk in een lachstuip.

 

“Ik zou niet graag in zijn schoenen staan, zo zonder reservesleutel,” klinkt het gniffelend.

“Ik zie het al voor me,” giebelen ze door, “dat je bij de huisarts komt met dit probleem.”

“Hopen dat de dokter een ijzerzaagje bij de hand heeft dan.”

Gierend vervolgt de ander: “Of een grote kniptang, dan wel oppassen dat de arts niet zijn héle zaakje eraf knipt.”

De tweede ronde,

De tweede ronde en de tweede ronde is: Dat mijn verhaaltje op een gedeelde tweede plaats stond bij het publiek en met het jury cijfer erbij eindigde ik op een gedeelde 6de plaats. Ik vond het een lastige opdracht, met moeite kreeg ik er maar 1 verhaaltje uitgeperst. Daarom ben ik extra tevreden met deze uitslag. Bij deze mijn verhaaltje ook nog op mijn blog. Enjoy.

Wifi met polyamorie.
“Waarom gaat het niet, verdomme!”

“Lukt het niet, schat?”

“Goh, briljante conclusie trek jij weer.”

“Wat is er dan?”

“Ik heb die schrijfopdracht al twee keer verstuurd, maar hij blijft in mijn outbox hangen.”

“Tja, dat komt ervan als je geen betrouwbare wifi hebt. Logisch ook,” klinkt het grinnikend, ”jij liet tegelijkertijd de monteur al jouw openingen opvullen en uitwonen.”

“Nee dat helpt, die kutopmerkingen van jou.”

“Heb je het juiste emailadres gebruikt?”

“Ja wijsneus, ik reply toch op de mail van EWA!”

“Dan bel ik die monteur wel voor je…”

“Dank je,” glimlach ik, “daarom hou ik van je.”
Link naar de uitslag:

http://ewanederland.nl/2017/02/sm-2017-uitslag-ronde-2/

Een vak apart,

Dat jureren voor een schrijfmarathon, bewonderingswaardig dat je jouw tijd en energie vrijwillig wil steken in het boordelen van iemand anders zijn schrijfwerk. Je bovendien daar een oordeel in de vorm van een cijfer over geeft zodat deze wedstrijd een eerlijker verloop heeft ten opzichte van andere jaren. Dan wil ik nog een extra veer in de welgevormde billen van Monica Roos steken voor haar feedback. Ik vind het altijd heel fijn om feedback te krijgen, daar leer ik beter van schrijven. Hoewel het ook smaak afhankelijk is en ik me niet van alles iets aantrek. Zolang de feedback opbouwend word gepresenteerd kun je daar als (beginnende) schrijver echt heel veel van leren. Echter, in mijn bescheiden mening, moet het daar stoppen. Ga niet belerend en denigrerend naar ons toe een stukje op de site zetten met ‘hoe het ook kan c.q. moet.’ Een stukje tekst is, wat ik net al schreef, smaakafhankelijk. En al je dat dan al doet als jury zorg er dan voor de je zelf de hele opdracht goed leest, want deze twee inzendingen zouden niet zo geplaatst zijn en direct afgewezen omdat de titel minimaal twee woorden moest bevatten, een gemiste kans. Bovendien heb ik nog een kanttekening bij het stukje van jurylid Marc van Lier. Het is algemeen bekend dat in de katholieke kerk sprake was van ernstig misbruik van minderjarige jongens. Hoewel in het verhaal van Marc niet gesuggereerd wordt dat dat het geval is, is alleen al het gebruik van het onderwerp onwenselijk in een erotische schrijfwedstrijd omdat de associatie wel snel gemaakt wordt. Met andere woorden hou je bij je taak als jurylid bezig met het jureren en geven van feedback op de geplaatste verhalen en doe volgend jaar weer gewoon mee als schrijver in deze zeer leuke schrijfmarathon als je graag ook mee wilt schrijven.

Link: http://ewanederland.nl/2017/02/sm-2017-ronde-2/

13de

Ben ik geworden in de eerste ronde van de EWA Nederland schrijfmarathon. 

Hier mijn inzending:

Exotische palmbomen:

“Chantie,” zucht Madelief. “Ik verlang naar zon, witte zandstranden, palmbomen en exotische mannen. Ik hunker naar ontspanning en ontlading na deze drukke tijd.” 

“Ik ook Lieffie! Vooral een palmboom met twee kokosnoten eraan vast, daar ontlaad ik het beste van…”

“Gek wijf, je laten inpalmen is dan wel heel letterlijk.”

Op naar ronde 2.